Jo Willems en componist Gerard Ammerlaan. Een prachtige internationale cast en een ensemble met bekende Nederlandse muzikanten brengt een melodramatisch avonturenverhaal tot leven, waarin de Satansfles, een gewrocht van de duivel, een centrale en nogal bizarre rol speelt. Het verhaal is van alle tijden en voert ons van een tropisch eiland naar Parijs en weer terug. De Satansfles bezit de wonderbaarlijke gave alle wensen van haar eigenaar in vervulling te laten gaan. Maar wie op het eind van zijn leven de Satansfles in bezit heeft, diens ziel is voor de duivel, voor eeuwig verloren.
Jo Willems & Gerard Ammerlaan De zeeman Javier, een opportunistische dronkelap zonder ruggegraat, koopt de Satansfles als laatste redmiddel uit de enorme rotzooi die hij van zijn leven gemaakt heeft. Tot zijn grote verbazing lijkt de fles te werken. Alles is weer mogelijk. Nieuwe kansen doen zich voor. De zeeman trouwt de mooie weduwe Dona Fortunata en neemt het ene goede voornemen na het andere. Het eiland is het startpunt voor een geheel nieuw leven. Maar één of twee jaar later in Parijs blijkt welke desastreuze gevolgen het bezit van de fles onvermijdelijk heeft. De levens van Dona Fortunata, Vincenza (haar bijgelovige dienstmeisje), don Philippe (de wispelturige jongere broer van Dona Fortunata) en Madame Almée (een hoerenmadam op leeftijd) raken steeds meer verstrikt in een demonische kluwen van cynisme, afgunst, ruzie, wrok, moord en doodslag. De fles haalt het slechtste in een mens naar boven. Elke relatie lijdt schipbreuk. Van alle goede voornemens van de zeeman is niets, maar dan ook niets terecht gekomen. Wanneer de fles in het bordeel van Madama Almée in Parijs onder nogal verdachte omstandigheden voor de tweede keer van eigenaar wisselt lijkt het ultieme onheil onafwendbaar. Het verhaal verplaatst zich weerom naar het eiland, dat in de loop der jaren van een paradijs vol beloften verworden is tot een duister oord van verschrikkingen. De enigen die zich in deze poel van ellende uitstekend lijken te vermaken zijn Don Gusmão, de oorspronkelijke bezitter van de Satansfles en zijn twee trawanten: Zampano en Servadei. In al deze duivelse verwikkelingen is Madame Almée misschien het enige echte lichtpuntje. Al was het alleen maar omdat ze haar recept prijsgeeft van Saraboulho a moda do Douro, Portugese penssoep. De muziek van Gerard Ammerlaan is te vergelijken met een wilde vaart over de zeven wereldzeeën. Wanneer de fles eenmaal te water is gelaten vliegen de melodieën je om de oren en sleurt de ene woelige baar na de andere je mee naar het onvermijdelijke einde. Het veertienkopppige orkest herbergt een aantal verrassende instrumenten, zoals de obukano, de lap steel, nyatiti en de tarogato. Het orkest vormt een integraal onderdeel van de vormgeving van de voorstelling. De Satanfles is tragikomisch muziektheater.